Bespiegelingen over de revolutie in Frankrijk (Reflections on the Revolution in France) van Edmund Burke is een beroemd geworden geschrift over het ‘oer-conservatisme’. Toch is het niet dat gestigmatiseerde, extreme conservatisme wat we in de politiek zien, maar een genuanceerder perspectief op ontwikkeling, en hoe we met tradities om moeten gaan. Burke schrijft op heldere wijze dat tradities met een reden bestaan, en dat we bij ontwikkeling moeten oppassen om niet te breken met de tradities. Wat je hier ook van vindt, zijn argumentatie is interessant, en de context waarin dit boek geschreven is bewijst dat Burke het karakter van de typische Engelsman opschrijft: behoudend, en met een eigenaardig gevoel voor traditie en vreemde, nooit vergeten etiquette. Burke legt het conservatisme niet uit als het behouden van waarden, maar het pleiten tegen een revolutie.  Lees dit artikel hier verder.